Το μακροχρόνιο χρόνο πριν, όταν ήμουν νέος χρησιμοποίησα για να ταξιδεψω με τον μπαμπά μου σε όλο τον κόσμο. Ο συνηθισμένος γύρος με τους γονείς περιλαμβάνει τις επισκέψεις στα πάρκα και οι λεωφόροι, τα ταξίδια με τον μπαμπά ήταν διαφορετικές.

Ο μπαμπάς μου ήταν παίζοντας εξαρτημένος από την ημέρα που τον θυμάμαι, όταν ήμουν πάρα πολύ νέος για να τον ενώσω αυτός χρησιμοποίησα για να οδηγήσω οποιοδήποτε δεύτερο Σαββατοκύριακο στις διαφορετικές χαρτοπαικτικές λέσχες σε όλη την Ευρώπη. τα βράδια κατά τη διάρκεια της εβδομάδας έφερε τους φίλους και έπαιξε τα παιχνίδια καρτών όλη τη νύχτα.

Το αγαπημένο παιχνίδι του ήταν πόκερ, θα μπορούσε να το παίξει όλη την ημέρα και να κερδίσει ακόμα τα χρήματα, δεν είχαμε ποτέ το οικονομικό πρόβλημα λόγω του "χόμπι" του πατέρα μου. Κάθε φορά που έπαιξε το πόκερ στο σπίτι μας ή στη χαρτοπαικτική λέσχη τελείωσε το βράδυ με το σύνολο τσεπών των χρημάτων, απόλαυσε το παιχνίδι και τα χρήματα που περιλαμβάνονται σε το.

Όταν ήμουν 10 έτη ηλικίας μπαμπάδων με πήραν με τον σε ένας από τους γύρους του για πρώτη φορά. Θυμάμαι πώς περάσαμε τους δρόμους, προσέχοντας την άποψη, θυμάμαι πώς θέλησα να σταματήσω στις λαμπρά λεωφόρους, τις παιδικές χαρές και τα καταστήματα παιχνιδιών αλλά ο πατέρας μου αρνήθηκε.

Το λεπτό εβλέίδα την πρώτη χαρτοπαικτική λέσχη ξέχασα όλες τις άλλες θέσεις που θέλησα να επισκεφτώ, στάθηκα ακριβώς και εξέτασα τα φώτα. Ήταν ένα μεγάλο κτήριο με το διαφορετικό φως πέρα από το όλο αυτό, άνθρωποι με τα φανταχτερά υφάσματα που περπατήθηκαν στη χαρτοπαικτική λέσχη που χαμογελά και που μιλά και όταν εξετάζω τον μπαμπά μου εγώ εβλέίδε ένα μεγάλο χαμόγελο, κάτι που δεν χρησιμοποιούμαι για να δω.